1

گفتگو با کارگردان، بازیگر و مدرس گروه هنری سافاتا

  • 30 شهریور 1401 - 13:32

خبردون : لطفا خودتان را معرفی کنید. فاطمه زمانی هستم ٣٨سالم است ومدرس و بازیگر و کارگردان تاتر -از فعالیت هنرى خودتون بگوئید بنده با وجود اینکه از دوران نوجوانی فعالیت هنری زیادی داشتم اما به علت تحصیل در دانشگاه کمی با تاخیر فعالیت خودمو در زمینه تئاتر به صورت جدی شروع کردم اما خوشبختانه […]

خبردون :

لطفا خودتان را معرفی کنید.
فاطمه زمانی هستم ٣٨سالم است ومدرس و بازیگر و کارگردان تاتر
-از فعالیت هنرى خودتون بگوئید
بنده با وجود اینکه از دوران نوجوانی فعالیت هنری زیادی داشتم اما به علت تحصیل در دانشگاه کمی با تاخیر فعالیت خودمو در زمینه تئاتر به صورت جدی شروع کردم اما خوشبختانه در حال حاضر پنج سالی می‌شود که به صورت مستمر در این عرصه فعالیت دارم و حتی در دوسال اخیر این افتخار نصیبم شد که به عنوان پر کارترین هنرمند در عرصه کارگردانی و بازیگریانتخاب شوم.
_ هدف شما از تاسیس گروه سافاتا چه بود ؟
هدف من از تاسیس گروه سافاتا در واقع گسترش هنر علی الخصوص تئاتر در جامعه بود به گونه ای که بتوانم در علاقه مند سازی عامه مردم هم در این عرصه تاثیر گذار باشم .و علاوه بر آن از طریق این گروه آنچه که احساس میکردم باید در قالب این هنر انتقال پیدا کند در سطح جامعه به بهترین شکل یعنی از طریق آموزش انتقال دهم . که البته خدارا شاکرم‌ این مهم هم عملی شد و بنده از طریق جذب هنر جوهای با انگیزه و بااستعداد دوره های زیادی رو با موفقیت و رضایت هنرجویانم به پایان رساندم و با آنان نمایش های بسیاری را به اجرا رسانده ام. که می توانم به مهترین آنها یعنی « نمایش بازی مرگ/سوتفاهم/توبه/به مناسبت ورود اشکان/نوکر شیطان/پنج ثانیه برف/نقاشی روی چوب » اشاره کنم .

_به نظر شما چرا فرهنگ و هنر ما هنوز اقتصادی نشده است؟
جواب به این سوال بسیار سخت است اما در کل باید عرض کنم وقتی ما می‌توانیم از کاری درآمد داشته باشیم که از ابتدا به آن نگاه اقتصادی میداشتیم و این نوع نگاه هم باید از طریق فرهنگ سازی در کشور باید ایجاد می گردید که در حال حاضر در کشور ما این نگاه اصلا وجود ندارد .
_بیشتر برایمان توضیح دهید.
در واقع منظورم از فرهنگ
نوع نگاهى است که در آن. افراد جامعه حس نیاز به حضور و حمایت از این عرصه را در خودشان داشته باشند برای مثال وقتی فردی لباسش کهنه و یا گرسنه می ماند تصمیم به پرداخت بها بابت تامین نیاز خودش می‌کند .ما هم باید جوری در جامعه احساس نیاز خانواده ها رو به هنر انتقال بدیم که بدون اجبار و از روی علاقه و حس نیاز به صورت خودجوش از هنر حمایت کنند .
اما به خاطر ضعف ما در این زمینه ما می بینیم که نه تنها دولت حمایتی شایسته ای از این عرصه ندارد بلکه افراد هنر دوست هم که هر ساله برای حمایت وارد این حوزه می شوند به خاطر عدم مدیریت پشیمان می شوند. و خیلی زود دست از حمایت برمیدارند ؛ به نظرم بنده که این مساله باید خیلی جدی تر مورد بحث و بررسی قرار بگیرد .
_آیا این فرهنگ سازی بیشتر وظیفه هنر و هنرمندان است یا دولت و یا بخش خصوصی ؟
در یک جامعه دولت نقش پدر رو ایفا میکند و بخش خصوصی نقش مادر را و به نظر من هر دو مسئولند .
باید توجه کنیم که فرهنگ و هنر جامعه نشان دهنده شعور اجتماعی و سطح دانش یک جامعه میباشد.و من اعتقادم بر این است وقتی ما در هر خانه حداقل یک رسانه تلویزیون یا رادیو راداریم بحث راجع به این موضوع مهم مهمتر خواهد بود و اگر بی توجهی ها ادامه یابد قطعا به زودی زود هنر و فرهنگ ایرانی از یاد خواهد رفت و فرهنگ غرب همگانی می‌شود.
_به جوانان علاقمند به هنر چه پیامی دارید؟
من نه به جوانان بلکه به کودکان و افراد مسن و میانسال هم می‌گویم هنر نیاز انسان است-هنر مایه آرامش است و همانگونه که جسم ما نیازمند تغذیه است روحمان نیازمند هنر است برای رفع اضطراب و تنش و …هنر و هنرمند واقعی بودن یک شانس است شانسی که از خواستن و تلاش نصیبمان خواهد شد.
_از مسولین فرهنگی کشور چه توقعی دارید؟؟
ما در غرب شاهد این هستیم که به علت عدم ایده و موضوعات دنبال کارهای فانتزی و خیالی می‌روند و اما در ایران ما با این قدمت تاریخی و داستان ها و اتفاقات شیرین و تلخ و عبرت آموز و جذاب و..ساختن یک فیلم کوتاه هم سختی ها و هم هزینه های زیادی در بر دارد
توقع من حمایت و حمایت و حمایت از هنر به نفع فرهنگ وشناخت و گسترش آن است .
درخواستم فقط توجه بیشتر به نخبگان هنری و حمایت از پیشکسوتان و نادیده نگرفتن تلاشگران این عرصه که به سختی امرار معاش می‌کنند و اما همچنان در سنگر هنر ایستاده اند.
_آیا شما به استاندارد سازى هنر و فعالیت هنرى اعقتاد دارید ؟
از آنجایکه هنر حد و مرزى ندارد استانداردى هم برایش تعریف نمیشودزیرا ما مخاطبین با انواع سلیقه ها رو بروهستیم اما هر چیزی هم براى موفقیت در جامعه نیازمند قانون و استانداردى است پس باید در جواب سوالتان بگویم: بله موافقم با یکسرى استاندارد ها که در چهار چوب قوانین هر کشور هست البته که این قوانین در برخى کشورها باعث محدودیت در هنر میشود.
_برنامه آینده کاری شما مشخص است ؟
قطعا زمانى که این هنر رو انتخاب کردم با عشق و علاقه ى ابدى بود و تا لحظه اى که نفسى باشد من را روی صحنه ها خواهید دید .
من با تئاتر زندگى میکنم و تئاتر حامى روحى من است؛ برنامه کلى من براى سال جارى هم باز تئاتر و حرفه ای تر شدن در این زمینه هست من با روشى جدید که خلاصه اى از آموزش هاى جهانى و داخلى ثبت شده هست رو در کلاس هام براى هنر جوهایم دارم.
_آیا شما چشم انداز ى میبینید که در حوزهاى مختلف هنرى زنان کشور ما بتوانند عناوین معتبر جهانى کسب کنند؟
واقعا پیش بینى این موضوع کمى سخت است
ما تابع قوانینی هستیم که شاید این کار را سختر میکنذ
امابى شک بانوان زیادى در کشور داریم.که در توانایی انها شکى نیست
_به نظر شما ورود افراد به چند شاخه هنر کار درستی است یا نه؟
من همیشه نسبت به هنر عقیده ام بر این بوده که در حیطه فعالیت خودم یعنی تاتر یک هنرمند باید نصب به زیر شاخه ها ی دیگر هنر اطلاعات داشته باشد تا بتواند کار تخصصی خودش را به خوبی انجام دهد به طور مثال یک بازیگر باید کارگردانی..نویسندگی..طراحی لباس..و طراحی صحنه..و حتی با نور و صدا هم آشنایی داشته باشد و ارتباط میان تمام این زیر شاخه ها برایش قابل درک باشد تا بتواند بهترین خود را ارائه دهد
_سخن آخرتان را می شنویم :
در پایان از شما و همکارانتان بابت توجه به هنر و همصحبتی سپاسگزارم و امیدوارم روزی هنر جایگاه اصلی خودش را در جامعه پیدا کند با هنر می‌تواند راه و روش درست زندگی کردم درست فکر کردن را به جامعه تزریق کرد.

لینک کوتاه : https://khabardun.com/?p=5551

برچسب ها

ثبت دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبردون در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.